ผ้าเช็ดทำความสะอาดสำหรับธุรกิจบริการอาหาร (บางครั้งจำหน่ายในชื่อ foodservice towels หรือ foodservice wipers) คือผ้าเช็ด ผ้าเช็ดแบบใช้แล้วทิ้ง และผ้าเช็ดชนิดชุบน้ำยามาแล้ว ที่ใช้ทำความสะอาดพื้นผิวที่สัมผัสอาหารและพื้นผิวที่ไม่สัมผัสอาหารในโรงงานอาหาร ครัวเชิงพาณิชย์ และบาร์ การเลือกผ้าเช็ดกลุ่มนี้สรุปได้เป็นสามคำถาม คือใช้ผ้าที่จุดใด ระหว่างการใช้งานแต่ละครั้งจัดการผ้าอย่างไร — เก็บไว้แบบแห้ง แช่ไว้ในน้ำยาฆ่าเชื้อ หรือทิ้งไป — และมีเอกสารใดรองรับการใช้ผ้านั้นในบริเวณที่มีอาหาร คู่มือนี้ครอบคลุมกฎเกณฑ์ของสหรัฐอเมริกาที่อยู่เบื้องหลังคำถามเหล่านี้ ตารางการเลือกแบบแยกตามโซน และการเปรียบเทียบระหว่างผ้าเช็ดนอนวูฟเวน (nonwoven) แบบใช้แล้วทิ้งกับผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ สำหรับสินค้าที่เกี่ยวข้อง ดูโซลูชันสำหรับอุตสาหกรรมอาหารของเรา
ผ้าเช็ดทำความสะอาดสำหรับธุรกิจบริการอาหารคืออะไร
“Wiping cloth” เป็นคำที่ FDA Food Code ใช้ ในทางปฏิบัติคำนี้ครอบคลุมสินค้าสามตระกูลที่มีพฤติกรรมการใช้งานต่างกันมากเมื่อนำไปใช้จริง:
| ประเภท | คืออะไร | การใช้งานทั่วไป | ระหว่างการใช้งานแต่ละครั้ง |
|---|---|---|---|
| ผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ | ผ้าเช็ดสำหรับบาร์แบบคอตตอน ผ้าขนหนู หรือไมโครไฟเบอร์ ทั้งแบบเป็นเจ้าของเองและแบบเช่า | งานบริการที่บาร์ การขัดเงาในพื้นที่ส่วนหน้าร้าน และงานเช็ดทำความสะอาดทั่วไปในครัว | แช่ไว้ในน้ำยาฆ่าเชื้อ (แบบเปียก) หรือเก็บไว้แบบแห้งสำหรับงานเดียว แล้วนำไปซัก |
| ผ้าเช็ดนอนวูฟเวนแบบใช้แล้วทิ้ง | แผ่นผ้าเยื่อไม้ เยื่อไม้/โพลีเอสเตอร์ หรือเมลต์โบลน บรรจุแบบม้วนหรือแบบห่อพับ | พื้นผิวเตรียมอาหาร อุปกรณ์ สายการผลิต และการจัดการของเหลวที่หก | ทิ้งหลังใช้งานเสร็จ หรือกลับไปแช่น้ำยาฆ่าเชื้อระหว่างการใช้งานแต่ละครั้ง ขึ้นอยู่กับเกรดของผ้าและขั้นตอนการทำงานของท่าน |
| ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อชนิดชุบน้ำยามาแล้ว | ผ้าเช็ดที่ชุบน้ำยาฆ่าเชื้อ (sanitizer) หรือน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (disinfectant) ที่ขึ้นทะเบียนแล้วจนชุ่ม | การฆ่าเชื้อเฉพาะจุดบนพื้นผิวและอุปกรณ์ | ใช้ครั้งเดียว ตามที่ระบุบนฉลากสินค้า |
สองกลุ่มแรกเป็นวัสดุรองรับ คืออุ้มน้ำยาทำความสะอาดหรือน้ำยาฆ่าเชื้อชนิดใดก็ตามที่ขั้นตอนการทำงานของท่านกำหนดไว้ ส่วนกลุ่มที่สามมีสารเคมีของตัวเองมาด้วย ฉลากของสินค้านั้นจึงเป็นตัวกำหนดเวลาสัมผัสและบริเวณที่ใช้ได้ การแยกสองสิ่งนี้ออกจากกันมีความสำคัญในการทำงานประจำวัน — ผ้าเช็ดแบบแห้งไม่ได้กลายเป็นผ้าเช็ดฆ่าเชื้อเพียงเพราะเป็นของใช้แล้วทิ้ง และผ้าเช็ดฆ่าเชื้อก็ไม่ใช่ผ้าเช็ดอเนกประสงค์
กฎเกณฑ์ด้านความปลอดภัยอาหารกำหนดอะไรไว้เกี่ยวกับผ้าเช็ดทำความสะอาด
สำหรับร้านอาหารและสถานประกอบการอาหารค้าปลีกอื่น ๆ กฎที่หน่วยงานสาธารณสุขส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกาใช้บังคับคือ FDA Food Code §3-304.14 “Wiping Cloths, Use Limitation” ซึ่งถูกนำมาใช้ผ่านประมวลกฎหมายอาหารระดับรัฐและระดับท้องถิ่น สรุปได้ดังนี้:
1. ผ้าเช็ดแบบแห้ง ที่ใช้เช็ดอาหารที่หกเลอะภาชนะบนโต๊ะอาหารและภาชนะสำหรับซื้อกลับบ้านระหว่างการให้บริการ ต้องเก็บไว้ให้แห้งและไม่นำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น
2. ผ้าเช็ดแบบเปียก ที่ใช้กับเคาน์เตอร์และพื้นผิวอุปกรณ์อื่น ๆ ต้องแช่ไว้ในสารละลายน้ำยาฆ่าเชื้อที่ความเข้มข้นตามที่ประมวลกฎหมายกำหนดในระหว่างการใช้งานแต่ละครั้ง และซักทุกวัน
3. อาหารจากสัตว์แบบดิบ — ผ้าที่ใช้กับพื้นผิวซึ่งสัมผัสอาหารจากสัตว์แบบดิบต้องแยกออกจากผ้าที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น
4. การเก็บรักษาให้สะอาด — ผ้าเช็ดแบบแห้งและสารละลายน้ำยาฆ่าเชื้อที่ใช้แช่ผ้าเปียกต้องไม่มีเศษอาหารและคราบสกปรกที่มองเห็นได้ และภาชนะใส่น้ำยาฆ่าเชื้อต้องวางไม่ให้ติดพื้น
5. ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อ — ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อแบบใช้แล้วทิ้งชนิดใช้ครั้งเดียวต้องใช้ตามฉลากที่ได้รับอนุมัติจาก EPA
หน่วยงานสาธารณสุขท้องถิ่นแปลงกฎเหล่านี้ให้เป็นขั้นตอนปฏิบัติประจำของตนเอง เช่น การเปลี่ยนสารละลายน้ำยาฆ่าเชื้อเมื่อใด และซักผ้าเช็ดบ่อยแค่ไหน รายละเอียดแตกต่างกันไปตามเขตอำนาจ จึงควรตรวจสอบข้อกำหนดในพื้นที่ที่ท่านดำเนินกิจการ
โรงงานผลิตอาหารอยู่ภายใต้กฎอีกชุดหนึ่ง คือระเบียบของ FDA ว่าด้วยหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตที่เป็นปัจจุบัน (current good manufacturing practice) หรือ 21 CFR part 117 หมวดว่าด้วยการปฏิบัติงานด้านสุขาภิบาลของระเบียบนี้ คือ §117.35 กำหนดให้มีการทำความสะอาดและการฆ่าเชื้อที่ป้องกันการปนเปื้อนและการปนเปื้อนข้ามของสารก่อภูมิแพ้ และระบุกระดาษเช็ดมือไว้ในกลุ่มของใช้ชนิดใช้ครั้งเดียวที่ต้องจัดเก็บ จัดการ และกำจัดทิ้งในลักษณะที่ไม่ทำให้อาหารปนเปื้อน ส่วนที่ว่าผ้าแบบใดใช้กับสายการผลิตใดและเปลี่ยนบ่อยเพียงใด จะถูกเขียนไว้ในแผนความปลอดภัยอาหารของแต่ละสถานประกอบการ ซึ่งโดยทั่วไปสร้างขึ้นบนหลักการ HACCP
แบบใช้แล้วทิ้งหรือแบบซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่: ผ้าเช็ดทำความสะอาดแบบใดเหมาะกับการดำเนินงานของท่าน
ทั้งสองแนวทางเป็นไปตามกฎเกณฑ์ได้ ต่างกันที่ความเสี่ยงและภาระงานไปตกอยู่ตรงจุดใด:
| ปัจจัย | ผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ | ผ้าเช็ดนอนวูฟเวนแบบใช้แล้วทิ้ง |
|---|---|---|
| การปนเปื้อนข้ามระหว่างงาน | ผ้าผืนเดียวอาจถูกใช้ต่อเนื่องตลอดกะ การควบคุมจึงขึ้นอยู่กับวินัยในการใช้ถังน้ำยา | ใช้แผ่นใหม่ต่อหนึ่งงาน หนึ่งสถานี หรือหนึ่งโซน |
| ความเข้มข้นของน้ำยาฆ่าเชื้อ | คอตตอนสามารถจับน้ำยาฆ่าเชื้อกลุ่มควอเทอร์นารีแอมโมเนียม (“quat”) และทำให้ความเข้มข้นในถังลดลง (ดูคำถามที่พบบ่อย) | ควรทดลองใช้เพื่อตรวจสอบว่าผ้าเช็ดที่พิจารณาอยู่ให้ผลอย่างไรในน้ำยาฆ่าเชื้อของท่าน |
| การหลุดร่วงของเส้นใย | เพิ่มขึ้นเมื่อผ้าสึกและเริ่มลุ่ย | มีเกรดที่เกิดขุยน้อยให้เลือก และแต่ละแผ่นเป็นแผ่นใหม่เมื่อเริ่มใช้ |
| โลจิสติกส์ | การรับส่งผ้าไปซัก การเก็บผ้าที่เปื้อน และการสูญหายของสินค้าคงคลัง | การหมุนเวียนสต๊อกและการจัดการของเสีย แทนการซักล้าง |
| ความชัดเจนของต้นทุน | ต้นทุนต่อการใช้งานดูต่ำ แต่ค่าซัก การสูญหาย และการเปลี่ยนใหม่ไปอยู่ในงบประมาณส่วนอื่น | ต้นทุนต่อแผ่นมองเห็นได้ชัดเจนและแปรผันตามปริมาณการใช้ |
| การบันทึกข้อมูล | บันทึกการซักและการหมุนเวียนผ้า | ข้อมูลจำเพาะของสินค้าและรายงานผลการทดสอบแยกตาม SKU |
หลายสถานประกอบการใช้ทั้งสองแบบ คือใช้ผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่สำหรับงานขัดเงาในพื้นที่ส่วนหน้าร้านและงานบริการที่บาร์ และใช้ผ้าเช็ดแบบใช้แล้วทิ้งกับพื้นผิวที่สัมผัสอาหารและสถานีจัดการเนื้อสัตว์ดิบ ซึ่งผ้าผืนหนึ่งไม่ควรถูกนำไปใช้กับงานอื่นต่อ หากท่านกำลังเปลี่ยนจากเศษผ้าบนสายการผลิต คู่มือผ้าเช็ดทำความสะอาดแบบอเนกประสงค์เทียบกับชนิดทนทานของเราอธิบายว่าผ้าสองตระกูลนี้แบ่งงานกันอย่างไร และพาดูขั้นตอนการทำความสะอาดสายการผลิตทีละขั้น
ผ้าเช็ดแบบใดใช้ที่ไหน: โซนในโรงงานอาหารและครัวเชิงพาณิชย์
โรงงานอาหารมักแบ่งพื้นที่ภายในออกเป็นสี่โซนด้านสุขอนามัย ซึ่งเป็นแนวทางที่ FDA ใช้ในร่างแนวทางว่าด้วยการควบคุมเชื้อ Listeria monocytogenes ในอาหารพร้อมรับประทาน โดยโซน 1 คือพื้นผิวที่สัมผัสอาหาร โซน 2 คือพื้นผิวที่ไม่สัมผัสอาหารซึ่งอยู่ติดกับพื้นผิวที่สัมผัสอาหาร โซน 3 คือพื้นผิวที่อยู่ห่างออกไปภายในพื้นที่แปรรูป และโซน 4 คือพื้นที่นอกเขตแปรรูป เช่น ท่าขนถ่ายสินค้าและห้องล็อกเกอร์ การกำหนดผ้าเช็ดตามโซนช่วยไม่ให้ผ้านำคราบสกปรกจากพื้นที่ที่มีสุขอนามัยต่ำกว่าไปสู่พื้นผิวที่สัมผัสอาหาร
| โซน / พื้นที่ | ตัวอย่าง | สิ่งที่ผ้าเช็ดต้องทำได้ | ตัวเลือกจาก Graminton |
|---|---|---|---|
| โซน 1 — พื้นผิวที่สัมผัสอาหาร | สายพานลำเลียง เครื่องสไลซ์ โต๊ะเตรียมอาหาร เขียง | ขจัดคราบสกปรกก่อนการฆ่าเชื้อ เกิดขุยน้อย ใช้หนึ่งงานแล้วทิ้งหรือกลับไปแช่น้ำยาฆ่าเชื้อ | L7212 ผ้าเช็ดทำความสะอาดอเนกประสงค์แบบม้วน (ผิวสัมผัสแบบจุดนูน เกิดขุยน้อย), L7209 ผ้าเช็ดทำความสะอาดทั่วไป |
| โซน 2 — พื้นผิวที่ไม่สัมผัสอาหารซึ่งอยู่ติดกับพื้นผิวที่สัมผัสอาหาร | โครงอุปกรณ์ แผงกั้นนิรภัย แผงควบคุม | ทนต่อการเช็ดซ้ำ ๆ ทั้งแบบเปียกและแบบแห้ง | L7206 ผ้าเช็ดทำความสะอาดอเนกประสงค์ (เยื่อไม้ 100% ซึมซับได้สูง), L7209 |
| โซน 3 — พื้นผิวภายในพื้นที่แปรรูป | ผนัง ท่อระบายน้ำ ของเหลวที่หกบนพื้น | ซึมซับน้ำและดูดซับน้ำมัน เป็นแผ่นสำหรับงานหนัก | L7206 และแผ่นดูดซับเฉพาะน้ำมันสำหรับน้ำมันบนพื้น (ดูคู่มือแผ่นและบูมดูดซับน้ำมันของเรา) |
| โซน 4 — งานซ่อมบำรุงและงานสนับสนุน | โรงกลึง การทำความสะอาดชิ้นส่วนและเครื่องยนต์ | ทนต่อตัวทำละลายและแอลกอฮอล์บนชิ้นส่วนที่มีคราบจาระบี | L7207 ผ้าเช็ดทำความสะอาดชนิดทนทาน (เมลต์โบลน ทนกรดและด่าง) |
| ครัวเชิงพาณิชย์ | เคาน์เตอร์เตรียมอาหาร ตู้เย็น ภาชนะบนโต๊ะอาหาร | ซึมซับได้ดี หยิบใช้ได้ทีละแผ่น | L9150 ผ้าเช็ดแบบพับสี่ (บรรจุกล่องเพื่อป้องกันฝุ่น), L7211 ผ้าเช็ดทำความสะอาดอเนกประสงค์, L7106 / L7107 สำหรับร้านอาหารขนาดเล็กและขนาดกลาง |
โรงงานและครัวหลายแห่งยังใช้รหัสสีกับอุปกรณ์ทำความสะอาดตามโซนหรือตามชนิดอาหาร ทั้งผ้าเช็ด ถังน้ำยา และจุดจ่ายผ้าเช็ด การใช้สีเป็นวิธีหนึ่งที่ใช้กันแพร่หลายเพื่อแยกผ้าที่ใช้กับอาหารจากสัตว์แบบดิบออกจากผ้าที่ใช้กับงานอื่น ไม่ว่าท่านจะเลือกวิธีใด ให้เขียนไว้ใน SOP ด้านสุขาภิบาล เพื่อให้ทุกกะทำงานตามแผนผังเดียวกัน

“ผ่านการทดสอบการสัมผัสอาหาร” หมายถึงอะไรสำหรับผ้าเช็ด
คำว่า “ปลอดภัยต่ออาหาร” บนบรรจุภัณฑ์ของผ้าเช็ดไม่ได้หมายถึงการรับรองแบบใดแบบหนึ่งโดยเฉพาะ สิ่งที่อยู่เบื้องหลังข้อความนั้นคือเอกสารผลการทดสอบของตัววัสดุเอง เอกสารที่มักใช้สนับสนุนการใช้ผ้าเช็ดในบริเวณที่มีอาหาร ได้แก่:
- การทดสอบด้านการสัมผัสอาหารและวัสดุบรรจุภัณฑ์ของตัววัสดุ
- การทดสอบสารที่ถูกจำกัดการใช้ เช่น ฟอร์มาลดีไฮด์และโลหะหนัก
- การทดสอบสารเรืองแสงที่อาจแพร่ออกมา สำหรับสารเพิ่มความขาวสว่างที่อาจถ่ายเทออกจากแผ่นผ้า
- การทดสอบทางจุลชีววิทยา เช่น การทดสอบเชื้อ E. coli
- ข้อมูลจำเพาะของสินค้า — วัสดุ ขนาดแผ่น และจำนวน — ที่ตรงกับสินค้าที่ส่งมอบจริง
ในส่วนของ Graminton กลุ่มสินค้าอุตสาหกรรม LICK ผลิตภายใต้ระบบคุณภาพที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO 9001 โดย SKU ของ LICK สิบรายการ ได้แก่ L7206, L7207, L7209, L7211, L7106, L7107, L7212, L9150, L7101 และ L8138 ผ่านการทดสอบจาก SGS ด้านการสัมผัสอาหารและวัสดุบรรจุภัณฑ์ พร้อมรายงานผลการทดสอบ ควบคู่กับผลการทดสอบจาก SGS สำหรับฟอร์มาลดีไฮด์ โลหะหนัก เชื้อ E. coli และสารเรืองแสงที่อาจแพร่ออกมา ขอบเขตการทดสอบแตกต่างกันไปตามเกรด และสามารถขอรายงานผลการทดสอบจาก SGS ของสินค้ารายการใดรายการหนึ่งได้
กฎเกณฑ์ว่าด้วยการสัมผัสอาหารแตกต่างกันไปตามตลาด — ระเบียบของ FDA ในสหรัฐอเมริกา และ Regulation (EC) No 1935/2004 ในสหภาพยุโรป — การยืนยันว่าตลาดของท่านและแผนความปลอดภัยอาหารของท่านกำหนดสิ่งใดไว้ จึงยังเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสอบโดยท่านเอง สำหรับหัวข้อการทดสอบที่เปลี่ยนไปในอุตสาหกรรมอื่น ดูคู่มือผู้จัดหาผ้าเช็ดอุตสาหกรรมของเรา
ควรจัดเก็บและจ่ายผ้าเช็ดอย่างไร
รูปแบบบรรจุเป็นตัวกำหนดว่าแต่ละงานใช้ผ้าเช็ดไปมากเท่าใด และสต๊อกที่ยังไม่ได้ใช้จะสะอาดเพียงใดจนกว่าจะถึงเวลาใช้งาน
- แบบม้วนมีรอยปรุ ฉีกได้ทีละแผ่นที่สถานีซึ่งมีปริมาณการใช้สูง โดย L7209 มี 680 แผ่น (25.5 × 30 cm) หรือ 900 แผ่น (30 × 35 cm) ต่อม้วน L7207 มี 640 แผ่น (32 × 25 cm) และ L7212 มี 580 แผ่น (20 × 30 cm)
- แบบม้วนต่อเนื่อง ให้พนักงานฉีกความยาวได้ตามที่งานนั้นต้องการ — L7206 เป็นม้วนขนาด 23 cm × 176 m
- ห่อแบบพับสี่ จ่ายผ้าทีละแผ่นจากกล่องที่ช่วยกันฝุ่นไม่ให้เข้าถึงสต๊อก โดย L9150 บรรจุ 160 แผ่น (30 × 30 cm) ต่อห่อ และ L8138 บรรจุแผ่นสำหรับงานหนัก 30 แผ่น (30 × 23 cm)
- แบบม้วนตั้งเคาน์เตอร์พร้อมขาตั้ง เหมาะกับครัวขนาดเล็ก — L7107 คือม้วน L7106 ที่จัดส่งพร้อมขาตั้งวางม้วน
สำหรับสถานีงานข้างสายการผลิต LE-0002 ขาตั้งวางผ้าเช็ดทำความสะอาดรองรับม้วนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางและหน้ากว้างไม่เกิน 33 cm (ไม่เกิน 6 kg ต่อม้วน) สูง 92 cm พร้อมใบตัดสำหรับฉีกแผ่น และหนัก 2.7 kg จึงเคลื่อนย้ายไปตามจุดทำงานได้ สำหรับการใส่ม้วนและการจัดวาง ดูคู่มือการจัดตั้งสถานีเช็ดทำความสะอาดแบบขาตั้งพื้นของเรา ควรเก็บสต๊อกผ้าเช็ดไว้ในบรรจุภัณฑ์ปิดสนิทในที่จัดเก็บที่แห้งจนกว่าจะใช้งาน เนื่องจากกฎเกณฑ์การผลิตของสหรัฐอเมริกากำหนดให้ของใช้ชนิดใช้ครั้งเดียวต้องถูกจัดเก็บและจัดการในลักษณะที่ไม่ทำให้อาหารปนเปื้อน

คำถามที่พบบ่อย
ใช้กระดาษเช็ดมือกับพื้นผิวที่สัมผัสอาหารได้หรือไม่
ได้ ในฐานะของใช้ชนิดใช้ครั้งเดียว กฎเกณฑ์การผลิตของสหรัฐอเมริกา (21 CFR 117.35) จัดให้กระดาษเช็ดมืออยู่ในกลุ่มของใช้ชนิดใช้ครั้งเดียวที่ต้องจัดเก็บ จัดการ และกำจัดทิ้งในลักษณะที่ไม่ทำให้อาหารปนเปื้อน ทั้งนี้พึงระลึกว่ากระดาษเช็ดมือทำหน้าที่ขจัดคราบสกปรกและของเหลวออกไป ส่วนการฆ่าเชื้อยังคงขึ้นอยู่กับน้ำยาฆ่าเชื้อที่ท่านใช้ ความเข้มข้นของน้ำยา และเวลาสัมผัส
ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อกับผ้าเช็ดทำความสะอาดต่างกันอย่างไร
ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อคือผ้าที่ชุบน้ำยาฆ่าเชื้อที่ขึ้นทะเบียนแล้วมาก่อน และ Food Code กำหนดให้ผ้าเช็ดฆ่าเชื้อชนิดใช้ครั้งเดียวต้องใช้ตามฉลากที่ได้รับอนุมัติจาก EPA ส่วนผ้าเช็ดทำความสะอาด — ไม่ว่าจะเป็นผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่หรือผ้าเช็ดแบบแห้งชนิดใช้แล้วทิ้ง — ไม่มีสารเคมีของตัวเอง แต่ใช้ร่วมกับน้ำยาทำความสะอาดและน้ำยาฆ่าเชื้อตามที่ขั้นตอนการทำงานของท่านกำหนด และผ้าเปียกที่นำกลับมาใช้ซ้ำต้องกลับไปแช่ในน้ำยาฆ่าเชื้อระหว่างการใช้งานแต่ละครั้ง
ควรเปลี่ยนผ้าเช็ดทำความสะอาดบ่อยเพียงใด
กรุณาปฏิบัติตามแนวทางที่หน่วยงานสาธารณสุขท้องถิ่นของท่านกำหนดสำหรับการเปลี่ยนสารละลายน้ำยาฆ่าเชื้อและการซักผ้าเช็ด ส่วนผ้าเช็ดแบบใช้แล้วทิ้งจัดการได้ง่ายกว่า คือทิ้งแต่ละแผ่นเมื่อทำงานนั้นเสร็จหรือทันทีที่ผ้าสกปรก และเก็บผ้าที่ใช้กับอาหารจากสัตว์แบบดิบไว้สำหรับงานนั้นเท่านั้น
ผ้าเช็ดทำความสะอาดนอนวูฟเวนใช้ซ้ำได้หรือไม่
บางเกรดออกแบบมาเพื่อการนี้ L7206 และ L7212 ใช้ได้ทั้งแบบเปียกและแบบแห้ง ส่วน L7206, L7209 และ L7212 ผลิตมาให้ใช้ซ้ำได้ โดย L7212 ซักเพื่อใช้ซ้ำได้ หากขั้นตอนการทำงานของท่านนำผ้ากลับมาใช้ซ้ำภายในกะเดียวกัน ควรทดลองใช้เพื่อยืนยันว่าผ้ายังคงสภาพดีในน้ำยาฆ่าเชื้อที่ท่านใช้ และปฏิบัติตามกฎในพื้นที่ของท่านเรื่องวิธีเก็บผ้าที่นำกลับมาใช้ซ้ำระหว่างการใช้งานแต่ละครั้ง
ผ้าเช็ดที่ซักแล้วนำกลับมาใช้ใหม่มีผลต่อความเข้มข้นของน้ำยาฆ่าเชื้อหรือไม่
มีได้ ผ้าเช็ดคอตตอนสามารถจับน้ำยาฆ่าเชื้อกลุ่มควอเทอร์นารีแอมโมเนียม (“quat”) และทำให้ความเข้มข้นในถังลดลง ไม่ว่าท่านจะใช้ผ้าแบบใด แถบทดสอบน้ำยาฆ่าเชื้อประจำถังแต่ละใบคือวิธีตรวจสอบในทางปฏิบัติว่าสารละลายยังมีความเข้มข้นตามที่ระบุบนฉลากอยู่หรือไม่
ควรใช้รหัสสีกับผ้าเช็ดทำความสะอาดหรือไม่
โรงงานอาหารและครัวหลายแห่งทำเช่นนั้น ในฐานะส่วนหนึ่งของแผนความปลอดภัยด้านอาหาร การกำหนดรหัสให้ผ้าเช็ด ถังน้ำยา หรือจุดจ่ายผ้าเช็ดตามโซนหรือตามชนิดอาหาร ช่วยแยกผ้าที่ใช้กับอาหารจากสัตว์แบบดิบออกจากผ้าที่ใช้กับงานอื่น และการเขียนแนวทางนี้ไว้ใน SOP ด้านสุขาภิบาลช่วยให้ทุกกะทำงานตามแผนผังเดียวกัน สิ่งที่กำหนดไว้แตกต่างกันไปตามเขตอำนาจ จึงควรตรวจสอบกฎที่ใช้บังคับกับท่าน
กำลังจัดหาผ้าเช็ดทำความสะอาดสำหรับโรงงานอาหาร กลุ่มร้านอาหาร หรือธุรกิจจัดจำหน่ายอยู่หรือไม่ แจ้งโซนการใช้งาน ขนาดแผ่น และปริมาณการใช้ต่อเดือนให้เราทราบ — เราจะตอบกลับพร้อมตัวอย่างสินค้า รายงานผลการทดสอบจาก SGS ของ SKU ที่ท่านคัดไว้ และราคาต่อลังของผ้าเช็ด LICK ที่ผลิตในไต้หวัน